هوش هیجانی و رابطه آن با تقویت اراده!

هنوز کودکی خردسال بودم، تازه به مدرسه می رفتم، همچون بسیاری از کودکان دیگر آنقدر دیر از خواب بلند می شدم که دیگر مجال صبحانه خوردن نبود، مادرم نان و پنیر را برایم قازی (ساندویچ) می کرد و من در کیفم می گذاشتم و به بعضی مواقع هم چند ریال پول بهم می داد و دوان دوان راهی مدرسه می شدم، در زنگ تفریح نان و پنیر را با اشتها می خوردم و یه چند قلپ (غلپ) آب روش تا زنگ بعد، بچه ها بعد از کلاس غالباً به سمت دکه فراش مدرسه هجوم می بردند و انواع تنقلات از تمبر تا پفک و بیسکویت را می خریدند ولی من با خود می گفتم اگر پولم را نگه دارم خیلی بیشتر بدردم می خورد و همین امر باعث می شود حتی اگر گرسنه ام بود، اقدام به خرید نمی کردم و به جای آن به سراغ شیر آب می رفتم و آب می خوردم! یادم هست که یک دوست همکلاسی داشتم، نامش جواد بود، از من پرسید، تو چطور پولهات رو خرج نمی کنی؟! چون او هر چه پول تو جیبی می گرفت خرج می کرد، در حالی که من از پدرم پول تو جیبی نمی گرفت، فقط گه گاه بخاطر اینکه صبحانه نخورده بودم، پولی بهم پرداخت می شد تا چیزی بخرم و بخورم و اما در جواب به او گفتم: من وقتی گرسنه می شوم بجای اینکه پولم را خرج کنم، می روم و آب می خورم! و البته او هم سعی کرد چنین کند و هیچ گاه به من نگفت چه نتیجه ای گرفت. ولی مطمئن هستم که بی خیال شد!

همین امر باعث شد در آن زمان ذخیره ام پیش مادرم ۱۲۰تومان بود که هیچ یک از هم سن و سالهایم حتی آنهایی که وضعشان خوب بود هم نداشتند، من این پول را برای خرید دوچرخه ذخیره کرده بودم، البته این صبرو حوصله و تحمل من فقط منحصر به جمع کردن پول نمی شد، بلکه بعد برای بدست آوردن نتایج خوب در درسها همین طاقت و تلاش را از خودم نشان دادم، خب حتماً می پرسید این ماجرای ایام کودکی چه ربطی به مبحث تعلل و اهمال کاری دارد؟!

در یک سمینار که عنوان آن ابتکار و خلاقیت بود، شرکت کرده بودم، آقای گستاو گاس نویسنده الماس ها و … و استاد دانشگاه پروتوریا راجع به مبحثی بنام “هوش هیجانی” و رابطه آن با موفقیت سخنرانی می کرد وی در سخنرانیش اشاره به یک تحقیق دانشگاهی در دانشگاه هاروارد کرد که بسیار جالب بود، محققین ۱۰۰ کودک بین ۴ تا ۶ سال را انتخاب می کردند و یک شکلات به آنها دادند ولی بلافاصله به آنها خاطرنشان کردند که اگر تا یک ساعت بتوانند این شکلات را پیش خود نگه دارند و نخورند در عوض یک شکلات دیگر پاداش خواهند گرفت، عده ای از آنها بی درنگ کاغذ شکلات را باز کردند و شروع به تناول کردند، و عده ای دیگر کم کم به آنها پیوستند تا اینکه ۸۰% بچه ها همان دقایق اول ترتیب شکلاتهایشان را دادند و ماند ۲۰% از آن بیست درصد هم عده ای، کم کم مقاومتشان شکسته شد، بطوریکه در آخر فقط ۱۰۰% از آن کوچولوها توانستند مقاومت کنند و جلوی خودشان را بگیرند و شکلات دوم را دریافت کنند، این محققان سالها بعد مجدداً به سراغ آن ۱۰ کودکی رفتند که حالا در سن بزرگسالی بودند، و با کمال شگفتی ملاحظه کردند، تمامی آنها به هر شغلی که هستند در موقعیت عالی قرار دارند، یکی شهردار بود، یکی مدیرعال شرکتی بزرگ و یا ورزش کار مشهور! و یا استاد دانشگاه و بر اساس آن نظریه “هوش هیجانی” شکل گرفت جالب اینجاست که این هوش هیجانی هیچ ربطی به هوشی بودن فرد ندارد و ممکن است فرد در سایر هوش ها کاملاً معمولی باشد ولی بخاطر بالا بودن این هوش نتایج بسیار درخشانی کسب کند، من شخصاً فکر می کنم علت اینکه ۱۲سال پای G5 نشستم و صبر کردم، ناشی از همین داشتن صبروحوصله در دوران کودکی باشدجالب اینجاست که این هوش اکتسابی است و هر کسی

می تواند از آن با تمرین و ممارست بهره مند شود و همه هم دائماً به این فکر می کنم که چگونه می توانم این هوش را در کودک ۲۰ماهه ام، ویانا تقویت کنم تا در آینده از او یک انسان موفق ساخته شود، رابطه مستقیم افزایش هوش هیجانی با کاهش تعلل و اهمالکاری کاملاً مشهور است، در حقیقت موفقیت آینده تحمل رنجی است که باید در زمان حال متحمل شویم، درسی است که باید وقتی دیگران پای تلویزیون لم داده اند، شما آنرا بخوانید، زود برخواستن از خواب صبحگاهی است وقتی که همه در خواب ناز هستند و اما چگونه می توانیم هوش هیجانی خودمان را افزایش دهیم؟

۱-از آخر به اول بیندیشیم: این عنوانی است که آقای استفان کاوی به افراد موفق می دهد و آنرا یکی از ۷ عادت مردان موفق می داند، مطابق این عادت، توجه کنید می گویم عادت، که می تواند کاملاً اکتسابی بوده و با تمرین بدست آید، شما به نتایج مثبتی می اندیشید که به خاطر زحمت و تلاش زمان حال به دست می آید.

درسهایی که می خوانید و نتیجه آن اخذ مدارج دانشگاهی معتبر خواهد بود، ساعت ها می دوید و تمرین می کنید و نتیجه آن قهرمانی در آن رشته دانشگاهی خواهد بود، شما کاملاً آن لحظه که دست شما را به عنوان قهرمان بالا می برند زیاد شادی دوستان و هموطنانی که برای شما هورا می کشند، حس افتخاری که سراسر وجود شما را فرا می گیرد و همه به شما این امکان را می دهد که زحمت زمان حال را با کمال میل بپذیرید و استقبال کنید.

۲-اولویت اول: آنچه در اولویت اول، قرار می گیرد را “بی درنگ” و “تحت هر شرایطی” شروع کنیم و تحت تأثیر کمال طلبی فراگیر، نخواهیم تا اولین کار مان هیچ عیب و نقصی نداشته باشد و نخواهیم که کاملترین مجسمه را با اولین مجسمه بسازیم. (داستان مجسمه های سفالی را بخاطر آورید)!

این باورها بدون شک زمینه ساز صبرو حوصله را فراهم می آورد وامکان افزایش هوش هیجانی ما را فراهم میکند.

دست به کار شوید و به بینید شما چطور می توانید “صبر و حوصله تان” تا رسیدن به هدف را که نتیجه آن افزایش هوش هیجانی شماست افزایش دهید./

برگرفته از کتاب “مواظب پرتقالهای خودت باش!”(در دست چاپ)